Mijn moment van 2013

Het is herfstig in Nederland, maar in Spanje schijnt warm de zon. Voor het eerst in mijn leven ga ik alleen op vakantie.
Geen kind die aan mijn jasje trekt, geen man om rekening mee te houden, geen vriendin die tegen mij aan praat. Just me, myself and I.. nou ja, vooruit: en de kitesurfleraar. Want ik ga niet zomaar luieren. Ik ga leren kitesurfen! En die leraar.. die telt voor tien met zijn geschreeuw om aandacht.

Geen moment voel ik mij alleen, terwijl ik iedere poging tot contact kranig van me afsla. Tot ik in het restaurant plaats neem aan een tafel voor 4. De tweepersoonstafels staan zielig weggedrukt tegen een kale muur en zijn desondanks veelal bezet. Normaal gesproken zou mijn gezin deze tafel vullen. Die gedachte verwarmt me. IJskoud kom ik terug in de realiteit als er aan me gevraagd wordt "One people?" Terwijl ik vertwijfeld ja schud, wordt mijn tafel snel en discreet afgeruimd. Wat rest is een grote lege tafel met alleen mijn eigen plek gevuld. Ineens voel ik mij eenzaam..

Ik besluit het leven te vieren en bestel een glas vol bubbels. Nog niet gewend aan de Spaanse prijzen blijkt het glas een hele fles te zijn.
Maar mijn moment van 2013 beleef ik op het strand. Het leren kiten gaat wonderbaarlijk goed. Ik blijk een goede leerling te zijn en de eerste avond lig ik te stuiteren op mijn hotelbed van de kicks. De volgende dag is de bluf al wat gezakt. Voor het eerst sta ik op een landboard en moet mijn evenwicht zien te vinden. Dat brengt mij van mijn stuk. Even slikken en doorgaan.

Een dag later is de landboard onder de knie. De kite is mijn Nieuwe Beste Vriend. Ik loop al haast naast mijn slippers, wanneer ik een grotere kite in mijn handen gedrukt krijg. Slik. Mijn oude mechanismen steken direct de kop op. In mijn dagelijkse comfortabele leventje kom ik niet zo vaak angst tegen. Dat ik mijzelf goed onderuit kan halen en weinig vertrouwen kan hebben, was ik bijna vergeten. Ik krijg een blackout. Ik voel duidelijk een NEE en stop ermee die dag. Ik denk er niet teveel over na en ga lekker uit eten. Boekje mee en dit keer een glaasje bestellen.

De volgende dag dek ik mezelf aan alle kanten in, maar ik ben wel vastbesloten om die grote kite weer op te pakken. En dat doe ik. Al gauw voel ik de controle terug. Op dat moment besluit ik mijn angsten overboord te gooien. Waarom zou ik niet op mezelf vertrouwen? Fok it! Mezelf naar beneden halen levert helemaal niks op. Het weerhoudt mij om te leven. Bovendien leert de check met de realiteit mij dat ik het goed heb gedaan!

Een enorme vrijheid overvalt mij. De geboorte van mijn moment van 2013.

"Buiten de grenzen is meer ruimte dan daarbinnen"